Stylowy blog

Rodzeństwo

5Znamy ich przez długi czas w swoim życiu i uczymy się od nich wielu rzeczy.Niektórzy mają rodzeństwo, inni nie. Ci, którzy nie mają, są tzw. jedynakami. Uważani są oni zwykle za rozpieszczonych i samolubnych. Czasem tak jest, ponieważ rodzice, gdy mają jedno dziecko poświęcają mu wiele uwagi, której nie muszą rozdzielać na inne dzieci. Chcieliby uchylić nieba swojemu pupilkowi. Ni można jednak wrzucać wszystkich do jednego worka, ponieważ bywają też jedynaki, którzy wcale nie są kapryśni, ale bywają trochę mało towarzyscy. Są jednak zaradni i samowystarczalni, ponieważ nie mogą liczyć na pomoc ze strony brata lub siostry. Natomiast Ci, którzy mają rodzeństwo powinni to docenić. Gdy ktoś ma starsze rodzeństwo to może liczyć na ich pomoc w szkole, w załatwianiu spraw itd., ponieważ mają oni większe doświadczenie. Młodsze rodzeństwo też ma dobre strony. Uczymy się opieki dzieckiem, a czasem taki młodszy brat albo siostrzyczka może nas także nauczyć czegoś ciekawego i przede wszystkim rozśmieszyć. Często rodzeństwo kłóci się, czasem nawet bije, ale gdy chodzi o poważne sprawy to rodzeństwo stoi za sobą murem. Ze szkołą mamy do czynienia praktycznie od dzieciństwa.Przez pierwsze 5 lat swojego życia jesteśmy w domu z rodzicami, potem idziemy do przedszkola. Wtedy kończą się ciągłe wakacje. Po przedszkolu jest szkoła, czyli obowiązki, ranne wstawanie, itd. Jesteśmy przydzielani do danej klasy. Składa się ona z wychowawcy i uczniów. Z tymi osobami przebywamy dużo czasu, więc to oni mają wpływ na nasz charakter. Rozwijamy się nie tylko pod okiem rodziców, ale także pod okiem nauczycieli. Są oni różni, niektórzy mili, wyrozumiali inni surowi i wymagający. Wpływają na nasz rozwój, ponieważ uczą nas odpowiedzialności i przystosowują do obowiązków. Nauczyciel nie powinien jednak za bardzo się wczuwać w rolę opiekuna, ponieważ od tego są rodzice. Nie może także być zbyt surowy, bo niektóre uwagi i wrażenia mogą dziecku utkwić długo w pamięci i wystraszyć niepotrzebnie. Szkoły są różne, w niektórych panuje ostry rygor, co także wpływa na zachowanie ucznia. Niektórzy rodzice zbyt wiele wymagają od swoich dzieci. Chcą, aby miały one najlepsze wyniki. Trzeba jednak pamiętać o tym, że dziecko także potrzebuje czasu wolnego oraz zabawy. Szkoła towarzyszy nam do dorosłości, albo i dalej, dlatego nie można pozwolić, aby całe życie polegało tylko na nauce.

Kategoria: Codzienność, Psychologia
Tagi: , , , , , , ,

Porażka

36Kate na drugi dzień przyszła do szkoły. Jak zwykle wytykali ją palcami. Jednak najbardziej bolał szyderczy uśmiech Drew. Pierwsze, co spotkała na swojej drodze do szkoły to przepraszam Julii. Myślała, że zwykłym przepraszam naprawi to, co robiła. Tego nie da rady naprawić. Chyba, że cofnięto by czas, ale tak nie można, więc zostanie na zawsze upokorzona. Kolejnie zauważyła okropne zęby Drew. Nie wierzyła, ze był do czegoś takiego zdolny. To było straszne dla niej, przeżyć coś takiego. To wydarzenie na zawsze pozostawi ślad na jej charakterze. Stanie się bezwzględna i nie będzie nikogo słuchała, będzie wszystkich krytykować, a kontakty towarzyskie nie będą jej obchodzić. Dla niej będzie się liczyć tylko ona sama. Takie wydarzenie nie może nie pozostawić śladów. Pewnie kiedyś Drew zrozumie, co zrobił. Wtedy będzie mu przykro, ale będzie już za późno dla Kate. Ona będzie się czuła zdradzona i skrzywdzona. Jak się później okazało Julia też była zakochana w Drew i chodziła z nim. To, dlatego chciała zrobić z Kate idiotkę. Sprawiła, że Kate już nie wierzyła w miłość, ani w przyjaciół. Rodzina też jej nie obchodziła, poza matką, to jedyna osoba, która była zawsze przy niej. Kate wróciła do domu szybciej niż zwykle. Wagarowała. Nie chciała dłużej być w tej okropnej szkole. Wszyscy się z niej śmiali.Kate wróciła do domy zaraz po tym jak cała szkoła się dowiedziała. Wagarowała, nie miała zamiaru słuchać tych wszystkich pytań nauczycieli, dlaczego płacze, śmiechów uczniów. Miała tego dosyć. Była zła na siebie za to, ze pozwoliła na ten list. Gdyby nie on, teraz siedziałaby na lekcji i rozmawiała z przyjaciółką, a na przerwie znowu by go zobaczyła. Teraz siedzi w domu sama. Włączyła muzykę na cały regulator i usnęła płacząc w poduszkę. Miała dosyć życia, nie chciała więcej żyć. Wiedziała jednak, ze śmierć to nie rozwiązanie. Kiedy się obudziła, muzyki nie było. Stała nad nią matka. Pytała, czemu wagarowała, a przecież nigdy wcześniej tego nie robiła. Kate opowiedziała jej wszystko. Matka przytuliła ją ze współczuciem. Opowiedziała jej o swojej pierwszej miłości i o tym jak ten ktoś też ośmieszył ją publicznie. Nie było to zbyt wielkie pocieszenie. Matka poszła do swojej sypialni i zostawiła ją samą, żeby wszystko przemyślała. Kate była zła na wszystkich i wszystko, ale najbardziej na Julię, to przez nią to wszystko. Kate i Julia całe podekscytowane poszły w poniedziałek do szkoły. W plecaku Julii tkwił list, który już wkrótce miał zniszczyć Kate życie.Julia i Kate poszły do szkoły. Julia bardzo podekscytowana całą drogę rozmawiała o wielkim planie. Kate niby ja słuchała, ale była niepewna tego, co miało się wydarzyć. Czuła, ze coś pójdzie nie tak. Jednak nie dałaby rady przekonać Julii żeby tego nie robiła. Kuzynka i tak zrobi swoje. W szkole jak zwykle był hałas i zgiełk. Tłumy uczniów spacerowały do swoich klas. Nie wiedzieli, że za kilka godzin Kate będzie na językach wszystkich w szkole. To było straszne i działo się bardzo szybko. Julia podeszła do Drew, kiedy był sam i wręczyła mu list. On go otworzył i przeczytał z uśmiechem na twarzy. Początkowo Julia myślała, ze się uda. Jednak po chwili Drew zawołał kolegów i powiedział wszystkim w szkole o tej nowinie. Kate zakochała się w Drew. Stanął na ławce i zaczął krzyczeć, ze jego kumpelka go kocha, a on jej nie. Kiedy to zobaczyła Kate rozpłakała się. Do tego Drew skserował list i rozdał możliwie jak największej liczbie uczniów. Wszyscy się z niej śmiali. To było dla niej upokarzające.

Kategoria: Problemy
Tagi: , , , , , , , ,

List

34Kate jak zwykle poszła do szkoły. Nie spodziewała się, że Drew przyjdzie, bo wcześniej zapowiadał, że go nie będzie. Drew to był jej wymarzony chłopak.Kate weszła pewnym krokiem do szkoły. Jak zwykle panował tam Halas. Trudno było bez hałasu, skoro do szkoły uczęszczało około 1000 uczniów. Mimo ogromnej ilości ludzi, Kate lubiła swoją szkołę. Tym bardziej, że zakochała się w pewnym chłopaku. Był on starszy od niej o rok. Jednak utrzymywali ze sobą dobre kontakty. On kumplował się z jej przyjaciółką, więc dobrze się znali. Razem się spotykali na pizze, chodzili po mieście. Byli zgraną paczką. Kate jednak w końcu się w nim zakochała. Nie mogła uwierzyć, a jednak coś do niego czuła. Nie chciała tego, ale miłość nie wybiera. Dużo czytała o miłości i wiedziała, ze to piękne uczucie, lecz nie chciała go przeżyć z kolegą. Lubiła go wcześniej, ale nie pomyślała, ze go pokocha. Tego dnia widziała jak się jej przyglądał. Nie tak jak zwykle miał to w zwyczaju. Patrzył na nią jak na dziewczynę, a nie jak na kolegę. Poczuła się szczęśliwa. Nie mogła uwierzyć. Może on też coś do niej czuł. Postanowiła to sprawdzić. Do głowy przyszła jej pewna myśl, lecz nie mogła się odważyć jej spełnić. Razem z Julią, Kate wymyśliła list. Julia napisze list, w którym będzie informacja do Drew, czy jemu podoba się Kate.Kate i Julia jak zwykle wieczorem siedziały i rozmawiały o szkole, chłopakach, koleżankach i całej reszcie. Julia zapytała w końcu, co z Drew. Kate nie mogła odpowiedzieć na to pytanie. Powiedziała tylko, że rozwiązywała testy i wszędzie wychodził pozytywny wynik. Julia wybuchła śmiechem, gdy się o tym dowiedziała. Powiedziała, że trzeba się dowiedzieć osobiście od Drew czy Kate mu się podoba. Powiedziała, że albo Kate sama to zrobi albo Julia obejmie dowodzenie. Kate była zbyt nieśmiała. Julia wymyśliła list. Pytała w nim czy Kate według Drew jest fajna i ładna, jako dziewczyna i czy mu się podoba. To wszystko podpisała swoim imieniem i nazwiskiem. Kate nie była pewna czy to dobry pomysł, ale Julia zapewniała, że nic lepszego nie mogły wymyślić. Pełna obaw Kate zaproponowała film. Obejrzały go razem, ale w trakcie niego Kate myślami krążyła wokół tego listu. Czy to rzeczywiście może odnieść sukces? A co jeśli on nie czuje tego, co ona? Film się skończył, a dziewczyny poszły spać. W nocy Kate śniła o Drew.

Kategoria: Codzienność, Problemy
Tagi: , , , , , , , ,

Szkoła języków obcych

15Ludzka świadomość.Prawie na całym świecie powstają szkoły języków obcych. Mają one swoich zwolenników świadczy o tym sam fakt ich istnienia i powstawiania nowych takich miejsc, w których nabyć możemy nową umiejętność, jaką jest rozmowa w innym języku niż ojczysty. W Polsce od kilku lat obserwujemy nagły przypływ różnych szkół językowych. Dla polaków mieszkających po za granicami naszego kraju również powstają takie szkoły i cieszą się sporym zainteresowaniem. Ludzie zdają sobie sprawę z tego, że aby myśleć o czymś więcej niż tylko mieszkaniu na obczyźnie należy poznać kulturę, mentalność i w końcu sam język urzędowy danego kraju. Szkoły otwarte są dla każdego, nie ma żadnych ograniczeń wiekowych jedynie istnieje podział na grupy właśnie ze względu na wiek, czy chociażby poziom nauczania. Polacy umiłowali sobie język angielski i według statystyk uczymy się go najchętniej. Nic w tym dziwnego, bo każdy zdaje sobie sprawę z wagi tego języka na arenie między narodowej. Drugim w kolejności, co do nauki jest język niemiecki. Dokształcać się należy.Każdy człowiek posiada pewne słabości, nikt nie jest idealny swoje błędy potrafimy dostrzec dopiero wtedy, gdy na ich naprawę jest już za późno. Nie każdy z nas był prymusem w szkole, nie każdemu chciało się uczyć czy chociażby nawet uczęszczać na zajęcia. Po pewnym czasie zdajemy sobie sprawę, że nie posiadamy żadnych perspektyw zawodowych. W tym przypadku pozostaje ciężka fizyczna praca, lub nabycie odpowiednich umiejętności potwierdzonych certyfikatem lub odpowiednim dokumentem. Istnieje wiele firm zajmujących się organizacją i szkoleniem osób, które chciałby naprawić swój błąd popełniony w przeszłości. Oferta ta daje możliwość pozyskania nowego zawodu, zdobycia umiejętności niezbędnych do pracy na nowym stanowisku. Szkolenia zawodowe, również organizowane są przez pracodawców, dla swoich pracowników. Osoby bezrobotne mają możliwość odbycia szkoleń bez uiszczania żadnych opłat, a nawet zdarza się, iż urząd pracy pokrywa koszty związane z dojazdem do ośrodka szkolenia. Głupotą byłoby nie skorzystanie z takiego dobrodziejstwa. O tym i innym .. Według wielu ludzi na świecie zapanował kryzys gospodarczy. Są ludzie, którzy zaprzeczają temu, argumentując, że jest to tylko wymysł ludzi rządzących. Jak by nie było każdy kto tylko może stara się wykorzystać tą definicje tak dobrze znaną wszystkim dla swoich korzyści. Pracodawcy ucinają pensje, ograniczają czas pracy i wreszcie redukują etaty. Rząd zasłania się znaną nam definicją w ten sposób wybielając swoje nieudolne rządu. Co nam zwykłym ludziom pozostało? Musimy zadbać o własne życie, działać jak roboty, mrówki i inne pracowite owady i wynalazki obecnych czasów. Tego wymaga od nas rząd i tego wymagają pracodawcy. Chcieliby abyśmy potrafili pracować za dwóch zarabiając mniej, bo przecież mamy kryzys. Żyć jakoś trzeba i pokornie dokształcamy się, szkolimy i nabywamy nowe umiejętności. Wszystko po to aby muc utrzymać posady i muc utrzymać rodziny. Powinniśmy być wdzięczni za możliwości edukacyjne jakie daje nam ten kraj w postaci kursów, szkoleń, dokształcania się i temu podobnych, bo o obywatela dbać trzeba. Niech żyje ironia.

Kategoria: Edukacja
Tagi: , , , , , , , ,